zaterdag 25 december 2010

Sneeuw


Toen ik gisteren in de auto zat en geconcentreerd het spiegelgladde wegdek in het oog hield, schalde door de radio "Let it snow, let it snow".
Ik zat binnensmonds te vloeken op die sneeuw.
Waar is mijn gevoel voor romantiek gebleven ?
Wat is er met mij gebeurd, dat ik begin te vloeken tegen de sneeuw ?

Maar toen ik even later het liedje "de eerste sneeuw" van Jan De Wilde hoorde, werd ik weer vreselijk emotioneel. Ik kan niet tegen dat liedje,...zo mooi.

"Kijk eens naar omhoog en kijk de lucht is grijs en zit vol vlokken,
'k wou dat dit kon blijven duren.
M'n mama kwam naar boven, 't is tijd om op te staan,
M'n mama kwam naar boven, kom trek je kleren aan.
Mama, lieve mama, kijk eens naar benee,
Ga je met me mee, in de eerste sneeuw.

...
Nu twintig jaren later heb ik geen zin om op te staan,
Nu twintig jaren later kijk ik weer uit het raam.
M'n mama zal niet komen, m'n mama is lang dood,
Ze ligt al lang beneden, in de eerste sneeuw.

Kijk eens naar omhoog en kijk de lucht is grijs en zit vol vlokken...

(Jan De Wilde)

vrijdag 17 december 2010

Vrolijk Kerstfeest


Mijn sportieve activiteiten liggen voorlopig volledig stil.
Weer problemen met mijn rug.
Maar : ik hoop in 2011 toch weer wat loopjes te kunnen doen.
Ik mis het lopen meer dan ik had verwacht.

donderdag 14 oktober 2010

Herfst


Gisteren ben ik nog eens gaan joggen in het park.
Het ging tamelijk goed.
45 minuten aan een stuk gelopen. Da's lang, hé. Maar 't was wel in een gezapig tempo. Drie km samen met het loopgroepje en daarna alleen en nog een beetje trager.
Ik weet niet hoeveel km ik gelopen heb in die 45 minuten. Heel veel zullen het er niet zijn.
Pas na de training besefte ik dat ik vroeger eigenlijk zelden zo lang aan één stuk liep.
Ik speel nog met de idee om toch nog aan veldlopen te gaan deelnemen. Ik moet op zachte ondergrond lopen, en een cross in de modder : daar heb je wel een zeer zachte ondergrond.
Het probleem is dat ik vroeger al niet goed kon volgen in een cross ; wat zal dat nu dan geven ?
Maar ik ken mezelf : van zodra het echt rotweer wordt, zal mijn goesting om te crossen wel verdwijnen als sneeuw voor de zon.
De zwemsport zit ook nog in mijn achterhoofd : een goeie sport voor als het slecht weer is, want het gaat hier om een binnenzwembad.

zaterdag 9 oktober 2010

Een citaat :

"Poëzie, 't is maar aanstellerij.
Dat hoor je vaak.
Maar dan, wat is een mens zonder aanstellerij ?
Een dooie wandelstok, en geen toverhazelaar."

Gerrit Komrij.

donderdag 30 september 2010

Aangenaam joggen

Gisteren heb ik een rustig loopje in het park gedaan.
En ja, ik heb er van genoten.
Geen prestatiedruk meer ; gewoon wat lopen voor het plezier : het kan.
Ik ga het nog leren !

Het was mooi loopweer. Ik had er al snel spijt van dat ik in lange broek was : iets te warm. Ik heb maar een paar kilometertjes gedaan, met wandelstukjes ertussen dan nog. Het tempo was eigenlijk nog niet rustig genoeg, want ik wilde toch nog enkele stukjes meelopen met het loopgroepje.

't Was fijn om er nog eens bij te zijn.

maandag 27 september 2010

Zo lang gerust.

Hier ben ik weer.
Even een blogpauze ingelast.
Eind augustus was ik weer volstrekt buiten strijd, vanwege hevige rugpijn.
Het kon niet van 't lopen zijn, want ik had niet meer gelopen.
Na een week is het weer vanzelf goed gekomen.
Gelukkig maar.

En nu ?
Af en toe ga ik nog wel eens joggen.
Maar 't gaat bijlange niet meer zo soepel.
Een toertje rond de rozentuin (600 meter) : daar deed ik vorige week 3 minuten en 9 seconden over. Dàt is volgens mij "joggen". Maar toen ik het thuis aan Patrick vertelde, kreeg ik meteen de opmerking dat ik geen zeshonderden moet lopen, maar lange afstand...
Tja.
Ik had mijn chronometer wel thuis gelaten, maar op een uurwerk met secondenwijzer kan je dat natuurlijk ook zien.
Volgende keer mijn horloge ook maar best thuislaten. Anders leer ik het nooit af.

Ondertussen speelde ik nog even met de gedachte om toch nog te gaan meedoen aan het Vlaams kampioenschap, dat zaterdag plaatsvond in Sint-Truiden. Ik zou dan wel discuswerpen gedaan hebben, en geen loopnummer.
Maar eigenlijk is dat maar zelfkwelling, als je die anderen dan allemaal ziet lopen...
en jij staat daar een discus weg te gooien,... iets waar je helemaal niet goed in bent.

Woensdag begin ik terug te joggen.