zondag 28 maart 2010

Musti

Vandaag is het precies een jaar geleden dat Musti overleed.
Gelukkig hebben we een waardige opvolger in huis genomen : Pluisje, een ongelooflijk lieve poes. Nooit boos, altijd even goedgeluimd, altijd tevreden. En zeer knuffelbaar !

En, hoe zit het met het lopen ?
Wel, de wedstrijdkalender is in de bus gevallen. En net als vorig jaar is het zoeken naar pistemeetings begonnen. In april en mei zijn er weinig te vinden. 't Kan best zijn dat de meeting van Mechelen op 19 mei de allereerste wordt.
Ik weet nog dat ik vorig jaar in mijn blog schreef dat ik maar kilometers en kilometers trainde, en dat ik in mei tot de conclusie kwam dat ik dat helemaal niet graag doe.
Wel, dit jaar is het weer hetzelfde.
Ik probeer afstandstrainingen te doen. Liefst in een aanvaardbaar tempo.
Maar ik maak weer zo weinig vorderingen. En in mijn snelheidstrainingen ga ik meteen met rasse schreden vooruit.
Dus : ik had gepland om in Mechelen de 2 mijl mee te lopen, maar misschien wordt het toch de 300 meter. Nog zeven weken om daarvoor te trainen.
En daarna komt het Belgisch kampioenschap in zicht.
Dat is de belangrijkste wedstrijd van het jaar.
Het wordt ook mijn eerste BK bij 50+.
Ik ga voor goud ! Natuurlijk.

donderdag 18 maart 2010

Training in daglicht.

't Is er dinsdagavond weer niet van gekomen om opnieuw aan te pikken bij de clubtrainingen in de Nekker. Ik had het me nochtans voorgenomen. Maar op het laatste moment voelde ik me te moe en had ik geen zin om mijn avondmaal op te schuiven naar 21 uur.
Dus werd het weer een training op woensdagvoormiddag.
De piste van de Nekker helemaal voor mij alleen.
Maar dus ook : helemaal alleen opboksen tegen de wind.
Ik liep 600, 500, 400, 300 en 200 meter.
De tijden vielen nog niet mee ; maar dat is normaal, want ik heb de voorbije maanden nog maar zeer weinig intervalrainingen gedaan. Volgende keer gaat dat vast al wat beter.

Vanaf de paasvakantie moet men weer betalen om in de Nekker binnen te mogen, dus dan zal ik wel moeten op dinsdagavond gaan, als ik op de piste wil trainen. (voor de clubtraining mag men wel gratis binnen).
Bovendien zal het dan echt lang licht zijn, want dan is 't zomertijd.
Een groot verschil. Ik train absoluut niet graag in het donker.
LEVE DE LENTE !

zondag 14 maart 2010

WK en wereldrecord.

Ja, ik heb weer reden om te zeuren.
Het wereldkampioenschap indoor in Doha is volop bezig, het hele weekend. En op geen enkele tv-zender is er ook maar iets van te bespeuren. Men is aangewezen op teletekst en computer.
Erg, hé.
Wel tijd en geld genoeg om een hele namiddag één of andere wielerrit uit te zenden...

Maar, laten we positief blijven.
Er is heel goed nieuws.
Onze club heeft het schitterend gedaan bij de Belgische kampioenschappen indoor te Gent.

En... André Lafère heeft het vijf jaar oude wereldrecord op de 800 meter afgepakt van een Amerikaan. Hij liep onder de 2 minuten. Dat is duizelingwekkend snel ; neem het maar van mij aan. De andere deelnemers kwamen er dan ook een heel eind achteraan, dat zie je op het scorebord.
Ik verwijs naar de blog van André, waar je het verslag van de race kan lezen. (Klik hiernaast, op André)

En ikzelf ?
Mmm, gisteren was er eindelijk enige verbetering in mijn trainingssnelheid te bespeuren.
't Was dan ook heel mooi loopweer. Hoe lang was dat geleden ?
Vandaag ga ik weer trainen op de dijk en dinsdag eindelijk terug naar de club.
Althans, dat is het goede voornemen.

dinsdag 2 maart 2010

Dat was het dan.

Zo, de winterspelen van 2010 zijn achter de rug.
Wat blijft er in mijn geheugen gegrift ? De 10000 m schaatsen, die ik rechtstreeks gezien heb.
Sven Kramer, op weg naar goud, sprong plotseling naar de binnenbaan.
Op aanwijzen van zijn coach.
Een vreselijke dag voor die coach.
Winst of verlies. Winst of diskwalificatie : hing af van die ene seconde.
Bij een sportmens rijst dan meteen de vraag : moet men altijd slaafs volgen wat een coach zegt ?
De reactie van onze schaatsbelg, Bart Veldkamp, was duidelijk : hij vond het belachelijk : een schaatser weet heel goed welke baan hij moet nemen ; "net zo goed als hij weet dat hij moet ademen".
Tja, in Nederland zal er wel heel veel over gepraat worden.
En België ?
Onze bobsleemeisjes werden 14e op ongeveer 20 deelneemsters (waarvan er nog een paar over kop gingen). Iedereen vindt dat blijkbaar een geweldige prestatie.
Wat schrijft men over Belgische atleten, als ze 14e worden op de zomerspelen (die veel internationaler zijn) ? Juist, dat ze slecht gepresteerd hebben.... Dat men ze beter niet had meegestuurd.
Zo zie je maar hoeveel er afhangt van hoe men het in de media brengt.
Waarom was er nooit een programma : "Onze jongens op weg naar de 4 x 400 meter" ?
Ik zeg maar wat.
Het zou alleszins veel goedkoper zijn.

Ondertussen liepen onze RAM-masters een Belgisch record op de 4 x 200 indoor.
Het record ging van 1.39 naar 1.36...
Dàt vind ik pas een knalprestatie !