woensdag 30 september 2009

"Wees nou verstandig."

Het zomerseizoen is ten einde.

De kampioenschappen zijn achter de rug. En mijn blessure is hardnekkiger dan ik had gedacht.
Gisteren was ik eindelijk nog eens naar de clubtraining gegaan ; meer om mijn fiche voor het volgend seizoen te gaan halen dan om hard te trainen. De bedoeling was echter wel om een pistetraining mee te doen.
Doch na de opwarming en een paar spurtjes heb ik er wijselijk de brui aan gegeven.
De pijn in mijn hamstring komt steeds maar terug. Joggen kan ik er wel mee, maar echt hardlopen niet.
Het is zinloos om nu nog iets te verwachten van een 400 of een 800 meter.

Dus : seizoen gesloten. Rusten maar en daarna misschien, met frisse moed, een aantal veldlopen meedoen.

Ben ik tevreden over mijn zomerseizoen ?

Nee. Ik had er meer van verwacht.
Maar, zoals elk jaar, heb ik weer te veel van de ene specialiteit naar de andere geswitcht.
Eerst (in maart en april) alleen maar kilometers getraind. Ik was zelfs ingeschreven voor de 20 km van Brussel (!). Ik merkte echter dat ik geen enkele vordering maakte bij het afstandslopen.
Dus maar weer naar de korte en zeer korte afstand. Dat ligt me beter. De 300 m op de piste en daarna de 100 en 200 vond ik bevredigend. Even later, in augustus, stuurde echter de hamstringblessure mijn hele planning in de war.
Nooit echt hard kunnen doortrainen.
En dan werd ik vijftig, doch mijn debuut als prille vijftiger was zonder die zeurende blessure heel wat anders geweest...

Volgend jaar moet ik absoluut kiezen voor één bepaalde afstand : bv de 800 meter.
Het sprinten zal ik nu maar achterwege laten.
Af en toe een jogging meedoen kan natuurlijk nooit kwaad.

Maar nu eerst : RUST.

maandag 28 september 2009

' t Valt nog wel mee.

De verrekking, die terug wat opstak, door al dat spurten, valt al bij al nog mee.
Als ik stap, voel ik het een klein beetje ; bij het fietsen is er niets aan de hand.
Morgen eens kijken wat het geeft bij het lopen.

Ik dacht nu Voltaren-pilletjes te gaan halen bij de apotheek (de grote middelen inzetten om er eindelijk van af te geraken), maar die geeft men alleen op voorschrift.
Ik heb Voltarenpleisters meegekregen, die op de pijnlijke plaats moeten gekleefd worden en die 24 uur blijven werken. Benieuwd of dat gaat helpen, want die gels e.d., dat helpt allemaal niet veel.

Als ik er snel van af geraak, kan ik nog iets meedoen op de piste.
Anders wordt het reeds werken naar de cross toe ; terug meer kilometers trainen dus.

Ik probeer niet al te ontgoocheld te zijn over het kampioenschap.
Ik was er tenminste opnieuw bij. Vorig jaar was het helemààl niets.

zondag 27 september 2009

Twee maal brons

Gisteren was het zo ver.
We reden naar Maldegem voor het Vlaams kampioenschap op de piste. Normaal gezien een uur rijden, maar we hadden onderweg een file, waar we 20 minuten in stonden.
Men moet een uur voor de wedstrijd inschrijven. Om half twee zou de start van de 100 meter gegeven worden. En de tijd verstreek, en we bleven maar rijden en rijden. Wat ligt dat ver van Mechelen, Maldegem. Pas om 13 uur kwam ik er aan, bloednerveus.
Ik mocht toch nog inschrijven. Vlug opwarmen.
Prachtig weer, weinig wind, een heel goede piste.
Ik nam plaats in het startblok ; ik was goed weg en ik gaf alles.
Maar dat was bijlange niet genoeg om te winnen. Derde vijftiger en tweede van de provincie Antwerpen. Mijn tijd was niet denderend, ... dat had ik wel kunnen verwachten (15.99).
Twee uur later : de 200 meter.
Alles deed pijn en ik voelde dat het eigenlijk niet meer draaide. Gevolg : de 200 meter liep ik veel slechter dan de 100. (35 sec.) Ik werd er eveneens derde mee ; maar ik was beschaamd over mijn tijd.
Zo zie je maar : zonder training kom je er niet ; ook niet bij 50 +...............

Ondertussen merkte ik dat ik in het verspringen (mijn favoriete nummer) makkelijk zilver had gehaald èn provinciaal kampioen was geworden.
Maar ik mag niet meer verspringen met mijn rug.

&é"'(§è!!è!çà"'é&çàà'&é"'(§§è!çç : d.i. een fikse vloek.

Nu doet mijn rug geen pijn, maar al de rest wel.

Wordt vervolgd.

woensdag 23 september 2009

Laatste week voor het kampioenschap.

Zondag heb ik de jogging van Boortmeerbeek meegelopen. In tegenstelling tot vorig jaar koos ik dit keer voor de allerkortste afstand : 3,5 km.
En gelukkig maar, want ik heb geen kilometers meer in mijn benen.
Wat starten die joggers toch snel op zo'n stratenloop. Ik liep meteen in de achterste gelederen en daar bleef ik ook. 11,5 km/u : dat is natuurlijk niet al te snel en daarmee werd ik 41e/56.
Maar ja, ik heb toch nog eens iets meegedaan en het was best wel leuk, met dat prachtige weer van zondag.

Het komende weekend komt dan het belangrijke werk : het Vlaams en provinciaal kampioenschap op de piste van Maldegem.
Daarvoor heb ik vandaag nog eens flink op snelheid getraind... maar mijn 100 meter ging toch niet echt zoals ik het zou willen. Mijn start is niet goed genoeg.
Ik wou mijn beste trainingstijd van het seizoen lopen, gewoon om wat meer zelfvertrouwen te krijgen, maar die besttijd zat er vandaag niet in.
Afwachten maar, wat het zaterdag wordt.
Het wordt mijn allereerste officiële wedstrijd als vijftiger.
En ... men voorspelt prima loopweer voor zaterdag...

zondag 20 september 2009

Maar er wordt ook nog gelopen, hoor.

Gisteren heb ik een heel goede sprinttraining gedaan.
Pure snelheid. Met het oog op het kampioenschap, dat volgende zaterdag plaats vindt.
De 100 m gaat al goed ; maar op de 200 m verlies ik nog wat te veel.
Ik heb nog enkele dagen om daar aan te werken.
Eerst moet toch de basissnelheid er zijn ; en die zit bijna goed.

Vandaag ga ik de herfstjogging van Boortmeerbeek meelopen, puur voor de FUN.

woensdag 16 september 2009

Beterschap in zicht

Gisteren nog vol twijfels, maar vandaag ging de sprinttraining heel goed.
Die verrekking zal wel niet erg zijn, als je ermee kunt spurten.
Mijn eerste 100 meter was veel te traag. Je moet daar elke keer een beetje in komen.
Steeds sneller en sneller proberen. Voldoende rust ertussen nemen.
Ik voelde echter dat mijn frequentie niet goed genoeg was (=het snel rondkrijgen van je benen).
Je kan wel grote stappen nemen, maar als je ze niet snel genoeg na elkaar plaatst, ben je nog veel te traag.
Dus heb ik even heel korte stukjes gedaan (veel korter dan 100 m) in absolute topsnelheid.
Mijn laatste 100 m deed ik dan toch bijna zo snel als op de training voor de meeting van Lier, waar ik 15"77 liep.
Dus nu zie ik het eindelijk een beetje zitten om in Maldegem voor een medaille te gaan strijden, of toch minstens voor een titel van provinciaal kampioen.
Een mens moet een doel hebben, nietwaar.
Moe voelde ik mij niet vandaag ; ik had dan ook een héél lange nacht geslapen en een goede nachtrust kan echt wonderen doen.
Hé hé. (zucht van opluchting)

dinsdag 15 september 2009

Even een berichtje

Hoewel er niet bijster veel te vertellen is, wil ik mijn trouwe lezers toch even laten weten dat ik er nog ben.
Met de vorm is het niet zo goed gesteld.
Vorige vrijdag dacht ik de 400 meter te gaan meelopen in Willebroek, op de meeting van de eigen club. Maar ik voelde me zo moe en uit vorm dat ik het niet heb aangedurfd.
Achteraf bekeken maar goed dat ik niet heb meegedaan, want de derde en laatste daar, liep de 400 meter in 64 seconden. Ik zou me nogal belachelijk gemaakt hebben...

Naar de clubtraining ben ik ook al weken niet meer geweest (ondanks enig aandringen van sommige clubgenotes.) Ik heb altijd wel één of andere uitvlucht.

Gisteren heb ik bloed laten trekken : ik vermoed nl. dat ik ijzertekort heb. Dat had ik vroeger ook wel eens. En dan voel je je snel moe en geraak je bij het lopen niet vooruit.
Morgen ga ik nog maar eens proberen om pure snelheid te trainen.
Hopen maar dat de lichte verrekking in mijn hamstring nu eindelijk helemaal weg is, want er zit al een maand "iets".
A propos : Reflex-spray helpt niets tegen verrekking, hoewel het op de verpakking beweerd wordt.

vrijdag 4 september 2009

Wordt het nog wat ?

Misschien heb ik wel wat te lang gerust met zo'n lichte verrekking.
Woensdag was ik het beu en ben ik er nog eens goed in gevlogen.
En... raar maar waar : de verrekking lijkt nu ineens weg te zijn.
Morgen doe ik een testje op snelheid.
De bedoeling was om volgende week deel te nemen aan de meeting van onze eigen club, in Willebroek.
Ik was van plan om mij aan de 400 m te wagen, maar of dat er nu nog in zit, weet ik niet.
De laatste weken heb ik echt haast niets getraind.
Het Vlaams kampioenschap zal wel lukken (als die verrekking niet terugkomt) : dat is pas op 26 september.

Als de goede vorm alsnog terug komt, ga ik na het kampioenschap nog enkele meetings meedoen.
Het seizoen is voor mij erg laat begonnen, dus het mag gerust nog wat blijven duren.

Voor de winter twijfel ik nog tussen indoor en cross.
Of gewoon allebei.